Geplaats op: 26-8-2010
Logboek Safari deel 2
Zaterdag 07-08
Vandaag lekker een beetje uit geslapen voor het eerst sinds een week. Het weer is hier echt subtropisch warm en een beetje benauwd maar niet te gek. We zitten een beetje tussen het natte en droge seizoen in. We slapen met alle mogelijke ramen open om wat koele wind binnen te krijgen maar dat maakt ook dat we veel geluiden horen.Aboriginal mensen leven meer s'avonds tot 01:00 s'nachts of later. Dat is voor hen de tijd om elkaar te ontmoeten.
Ik logeer met Patrick, een medestudent, in Ramingining. Neville en Christine (zo heten onze gast heer en vrouw) wonen alleen in het dorpje hier. Zij laten ons het dorp zien en vertellen ons hoe het leven er hier aan toe gaat. Het gebeurd niet vaak dat MAF mensen alleen ergens plaatst, maar omdat ze al wat ouder zijn en veel ervaring hebben hebben ze hier in overleg met MAF voor gekozen.
Het is niet makkellijk om in een aboriginal gemeenschap te leven. Het kan tussen de zes maanden en een jaar duren voordat de mensen je betrekken bij het dagelijkse leven. Maar zelfs dan is het nog lastig om contact met ze te hebben. De Aboriginals voelen zich slachtoffer door alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd en stellen zich daardoor afhankelijk van blanke mensen op. Dit betekent dat ze nergens verantwoording voor nemen en vaak geen baan hebben of zich inzetten voor de communitie.
Ook de kerk hier laat dat zien. Er komen zondags maar een paar mensen en dat zijn alleen vrouwen. Mannen komen niet en er is dus niet echt iemand die de leiding neemt. Een vrouw regelt dat er af en toe een samenkomst is waarin dan gezongen wordt, een stukje uit de bijbel wordt gelezen en uitgelegd.
Het is erg goed dat we hier mogen zijn en het geeft ons een goed beeld wat het betekent om hier te leven.
Het zal niet makkelijk zijn maar we zien en horen dat God hier aan het werk is en dat er in de Aboriginals geestelijk veel aan het veranderen is. Ik ben erg verwonderd dat MAF in dat proces een centrale rol speelt. De MAF gezinnen zijn vaak de enige Christenen die de communities kunnen steunen.
Maandag 09-08/ Dinsdag 10-08
Maandag hebben we weer afscheid genomen van Neville en Christine en zijn we teruggevlogen naar de MAF basis op Gove. Het was erg leuk om daar een kijkje te nemen en te zien hoe het er allemaal aan toe gaat.
Het is de bedoeling dat we alllemaal een vlucht met een MAF piloot kunnen maken naar een aantal andere aboriginal communities. Het lukte niet meer voor mij om dat maandag te doen dus dat gebeurde op dinsdag. Ik vond het erg gaaf om mee te vliegen en te zien wat het werk in Arnhemland in houd. Ik vond het erg leuk en leerzaam om het hier mee te maken. Het helpt mij om te zien waar we naar toewerken met de opleiding. Het is goed om een beeld te hebben van het werk en de standaarden die worden verwacht. Ook was het erg goed om met mensen te spreken die hier wonen. Zij vertelden hoe het is om hier met kinderen te wonen. Dinsdagavond hebben we afscheid genomen en ons voorbereid op het vertrek de volgende dag.
Woensdag 11-08
Rond 12:00 uur zijn we vertrokken richting Borroloola, onze eerste tussenstop voor brandstof en wat te eten. Hier zijn we om 18:00 weer vertrokken voor een nachtvlucht richting Burketown waar we de nacht door hebben gebracht. Ik hoefde deze dag niet zelf te vliegen maar mocht lekker als passagier van het uitzicht genieten.
Donderdag 12-08
We zijn om 08:00 van uit Burktown naar Hugenden vertrokken met een tussen stop in Conclurry voor wat brandstof. In Hughenden hebben we van piloten gewisseld en zijn we verder gevlogen naar Emerald. Hier hebben we de nacht doorgebracht. Nog een paar daagjes dan zijn we weer thuis. Iedereen heeft daar wel weer zijn in. We merken dat we weer dichter bij Melbourne komen want het weer wordt weer kouder brrrrr.
Vrijdag 13-08
Iedereen blijft in bed vandaag wachten tot deze vrijdag de dertiende voorbij is. Het is niet echt een geschikte dag om te vliegen.
Nee hoor gelukkig hoeven we ons daar niet door te laten leiden. Het weer is goed en omdat we vanavond weer gaan vliegen hoeven we vandag niet zo vroeg te vertrekken, dacht ik. Maar omdat er wat weersveranderingen aan zitten te komen beslissen we toch maar om zo snel mogelijk te vertrekken niet uitslapen dus. Welkom in de wereld van de luchtvaart.
Deze vlucht moest ik zelf weer vliegen en zijn we naar Roma gevlogen (nee niet in Italie, was het maar waar)om daar weer van piloten te wisselen en te lunchen. Hierna zijn we door gevlogen naar Moree en van daar naar Dubbo onze laatste stop voor we weer in Melbourne zijn.
Zaterdag 14-08
Vandaag zijn we rond 09:00 vertrokken uit Dubbo de voorspellingen voor het gebied rond Melbourne zijn niet erg goed. Er is heel harde wind voorspeld en dat betekent dat we misschien niet in Coldstream kunnen landen. We besluiten eerst door te vliegen naar Griffith en Deneliquin en vandaar de nieuwere weersverwachtingen op te vragen.
In Deneliquin wordt besloten dat we niet naar Coldstream vliegen maar naar Mangalore. Dit is een luchthaven minder dan een uur vliegen van Coldstream en ongeveer 2 uur rijden. Daar kwamen ze ons ophalen met twee auto’s. Na twee weken en twee uur rijden zijn we dan eindelijk weer thuis.
Het is goed om Martina en de meisjes weer te zien en vast te houden. Ik kijk terug op twee heel intensieve maar erg leerzame weken. Het is een enorme ervaring om een heel continent over te steken met een vliegtuig. Ik ben erg blij dat we de mogelijkheid hebben gekregen om in Arnhemland te kijken en te ervaren hoe het is om daar te leven. Ook is het een goede ervaring om te zien wat er van ons wordt verwacht als we de opleiding hebben afgerond. Ik kijk terug op een heel erg geslaagde safari. Ik ben dankbaar voor alles wat we daze reis hebben geleerde n dat we ook allemaal weer veilig zijn aangekomen. Ook de familie’s hebben het er goed van afgebracht zonder de mannen.
Laat een reactie achter
|